Amy cambwell

Oczom dziewczyn ukazała się Alexis, która odciągnęła Gię od rudej. Amy nie wiedziała co ze sobą zrobić.
-Wynoś się z mojego domu! – Gia podeszła do anioła.
-Wyjdę z Amy! – Alex podała rękę rudej przyciągnęła ją do siebie i wyskoczyła przez okno otwierając skrzydła.
-Amy! Nie! – Gia upadła na kolana. Wszystko działo się tak szybko, że nawet nie zdążyła zareagować. Poszła do kuchni, wyciągnęła schłodzoną wódkę. Zaczęła pić, po godzinie była już kompletnie pijana. Telefon zaczął brzęczeć oznaczając, że ktoś dzwoni, raz, drugi, trzeci. Gia nie odbierała. Chwilę później demon dalej pił, a telefon wciąż dzwonił. Przechylając kolejny kieliszek błękitne oczy dziewczyny zostały zamazane przez krwiste łzy.
-Gia jesteś? – usłyszała w oddali głos Kim.
-Gia? – głos zbliżał się. Demon wypił kolejny kieliszek..
-Gia! Co się stało? – Kim podbiegła do przyjaciółki.
-Ona… Ona mnie… Rozumiesz?! Ona mnie! A ja już prawie! Już prawie! – demon bełkotał.
-Ona! I ta szmata! Nienawidzę jej ! – Gia szybkim ruchem ręki zrzuciła wszystko ze stołu.
-Nienawidzę kurwa! – wrzasnęła.
-Lecę tam! Lecę! – demon wstał , ale zaraz wylądował na ziemi.
-Nigdzie nie lecisz – Kim podniosła Gię i położyła ją na łóżku w jej pokoju.
Rano Gia obudziła się jeszcze lekko pijana, Kim spała obok.
-Moja głowa – Gia złapała się za głowę.
-Nie dziw się. Wczoraj sporo wypiłaś – Kimberley podniosła się.
-Eh… no tak – Gia od razu posmutniała.
-Co się wczoraj stało?
-Było cudownie. Później leżała, prawie ją pocałowałam i wpadła Alexis… Zabrała ją – Gia wyspowiadała się Kim.
-Zabrała? Przykro mi – Kim postanowiła zabrać Gię do klubu. Uważała, że trochę rozrywki się jej należy.
Wieczorem dotarły do klubu.
-Ktoś jeszcze przyjdzie? – Gia rozejrzała się po lokalu.
-Ma wpaść Patryshia i Melanie – Kim poszła po piwa i usiadły w loży.
15 minut później ktoś wszedł do klubu.
-Hej – Kim uśmiechnęła się do dziewczyn. Patryshia miała turkusowe włosy, a ubrana była w gorset i dość krótką plisowaną spódniczkę. Miała ogromne oczy, tak wielkie, ze aż hipnotyzowały. Druga dziewczyna, Melanie, złotowłosa, lekko opalona. Jej skóra połyskiwała jakby była ze złota. Gia przedstawiła się.
-Skąd znacie Kim? – Gia spojrzała na trochę nieśmiałe dziewczyny.
-Na takim spotkaniu… Kim ona jest od nas? – Pat spojrzała na Kimberley.
-Jest z rodu Tosh’ów – mruknęła upijając łyk piwa.
-Tosh’ów?! – Melanie spojrzała na Gię.
-Potrafisz już czytać w myślach? – Pat odwróciła się w stronę Gii.
-Jeszcze rok nauki – demon był trochę zdziwiony, że dziewczyny znają jego ród.
-Jej… Też bym chciała tak umieć… Niestety nie urodziłam się w twoim rodzie – Patryshia uśmiechnęła się.
Trochę wcześniej u Amy.
-Jak mogłaś mi to zrobić?! – Alexis usiadła na łóżku.
-Przepraszam więcej się z nią nie zobaczę – Amy skruszona przytuliła anioła, choć w jej głowie dalej była Gia.
Dziewczyny w barze bardzo dobrze się bawiły, oprócz jednej, Gii. Blondynka była jakaś nieobecna i smutna. Melanie i Patryshia okazały się być demonami.
-Chodźcie, pokażemy wam fajne miejsce, w którym przebywamy – Melanie uśmiechnęła się do Gii, która na tą propozycję tylko wzruszyła ramionami. Wyszły z lokalu.
-Polećmy, będzie szybciej – Patryshia ruszyła w ciemny zaułek by rozłożyć skrzydła. Reszta ruszyła za nią. Parenaście minut później były na miejscu.
-No i jesteśmy – oczom dziewczyn ukazał się stary, zaniedbany pałacyk.
-Jest niczyj. Wszyscy już dawno o nim zapomnieli. Trochę go odremontowałyśmy – Pat otworzyła drzwi.
-Macie ochotę zagrać w bilard? – Melanie otworzyła drzwi. Za nimi ukazał się wcale nie mały stół do bilarda.
-Możemy zagrać – Kimberley weszła do pokoju.
-To jakie grupy, co?- Patryshia zaczęła rozstawiać bile.
-Mogę być z Melanie, a ty bądź z tą niemową – Kim zwróciła się do Pat.
-Nie twoja sprawa czy się odzywam czy nie. Przegrany leci po wódkę – Gia w końcu się odezwała.
Wszystkie się zgodziły choć Kim z oporem. Gia rozbijała. Już po chwili większość jej bili było wbite.
-Dobra jesteś . Mam nadzieję, że macie pieniądze i siły bo zaraz lecicie – Patryshia uśmiechnęła się zadziornie do dziewczyn. Chwilę później słowa się sprawdziły. Gia wbiła czarną bilę pieczętując swoje zwycięstwo. Kim i Mel nic nie mówiąc wyruszyły zostawiając dziewczyny same.
-Świetnie grasz – Pat podeszła do Gii.
-Dzięki, mogę tu zapalić? – Gia spytała wyciągając paczkę papierosów.
-Pewnie, że możesz – obie usiadły na starej sofie.
-Nie chcesz tu być, prawda? – Pat spojrzała w oczy Gii.
-Niekoniecznie mam humor – demon odpowiedział na wzrok dziewczyny z turkusowymi włosami.
-Przykro mi , że nie masz humoru, pewnie nie będziesz miała go długo, ale wiedz, że mnie fascynujesz i chciałabym cię lepiej poznać – Po słowach Pat Gia szybkim ruchem położyła dziewczynę na kanapie, a sama ułożyła się nad nią.
-Chcesz? – oczy Gii zabłyszczały, wiedziała już jak leczyć się z Amy.
-Dziewczyny zaraz będą, może niedługo skoczymy do mnie, co? – Pat chciała pocałować demona, lecz ten się odsunął.
-Może być – Gia podniosła się. Pat usiadła na jej kolanach przodem.
-Trudno nadążyć nad tobą – Patryshia podniosła się by zapalić.
-Jesteśmy! – Melanie weszła do pomieszczenia.
Gia rozłożyła się bardziej na kanapie czekając na alkohol, to było coś czego teraz potrzebowała. Melanie dostawiła mały stolik, położyła szklanki i kieliszki uprzednio pytając co kto pije.
-Nie potrzebuję popijać, nie nalewaj mi soku – Gia odsunęła szklankę.
-Jesteś pewna? – Pat spojrzała na demona.
-Tak – dziewczyny szybko wypiły wódkę. Patryshia podała kawałek kartki demonowi. Na skrawku papieru Gia przeczytała adres i godzinę o której ma być u Pat. Niedługo później odleciała do domu. Zaczęły nachodzić ją wątpliwości. Co by było jakby Amy odzyskała pamięć, ale nie wybaczyła jej zdrady… A co gdyby Gia sobie tego nie wybaczyła? Postanowiła pójść do Pat na pieszo. Po drodze mijała różne pary ale nagle…
-Amy! – Gia krzyknęła podbiegając do dziewczyny.
-Nie powinnyśmy rozmawiać – Amy odwróciła się lecz Gia złapała ją za rękę. To była jej ostatnia szansa, wiedziała, że tylko tak może zmienić swój los. Pocałowała Amy, która najpierw opierała się, lecz po chwili oddała pocałunek.
-Pamiętasz mnie już? – Gia odsunęła się i z nadzieją patrzyła w oczy dziewczyny.
-Pamiętam – mruknęła Amy. Demon nie mógł rozszyfrować czy ruda się cieszy, czy też nie. Postanowiły porozmawiać w domu Gii.
-Teraz już mnie pamiętasz, teraz możemy być razem! Śpij znów ze mną, jedz ze mną, uśmiechaj się, trzymaj mnie za rękę, zostań – demon złapał Amy za ręce, lecz ta nie odpowiedziała.
-Teraz Alexis już nam nie grozi, nie pozwolę by cię już skrzywdziła – Gia uśmiechnęła się lekko.
-Ja… Ja chciałam, by Alex wykasowała mnie ciebie z pamięci – Amy zabrała ręce.

-Nie możesz tego zrobić! – Amy podbiegła do nich i popchnęła Alex.
-Przestań to nie twoja walka – warknął anioł.
-Nie pozwolę byś zrobiła jej krzywdę ! – Amy przytuliła się do Gii.
-I tak umrze – anioł wzbił się w górę i odleciał.
-Nie wiem czy się obudzi – Kim podeszła do Amy.
-Zrób coś, cokolwiek zrób! Pomóż jej błagam! – Ruda ucałowała usta demona.
-Chyba już nie muszę – szepnęła Kim. Gia powoli otworzyła oczy.
-Gia! – Amy przytuliła mocno dziewczynę.
-Kochanie… Przepraszam – szepnęła Gia, jej skrzydła powoli się chowały. Na jej ciele można było zauważyć liczne rany.
-Nie przepraszaj, chodź. Położę cię do łóżka – Amy złapała jej dłoń.
-Poczekaj zaniosę ją – Kim podniosła przyjaciółkę i zaniosła ją na kanapę w salonie.
-Tęskniłam za wami – mruknęła Gia.
-Musiałam cię zostawić… Nie miałam wyboru. Ale rodziców opuściłam, dla ciebie – Gia ledwo mówiła. Za chwilę demon zasnął.
Na następny dzień dziewczyny miały się spotkać z resztą w Santa Monica. Wcześniej musiały zajść do domu Gii by parę rzeczy wziąć do Amy, ponieważ demon chwilowo miał się tam wyprowadzić. Wróciły już motorem, zostawiły rzeczy i ruszyły do Santa Monica.
-Gia! – Sam rzuciła się na koleżankę.
-Co ty taka poobijana? Amy cię tak urządziła? – Zoe zaśmiała się. Dziewczyny miło spędziły czas. Umówiły się do klubu na ten sam dzień. Wieczorem spotkały się w umówionym miejscu.
-Gdzie Kim? – Amy wtuliła się w rękę Gii.
-Napisała, że jej nie będzie – Sam szepnęła i ruszyła w stronę klubu.
-Szkoda – Amy weszła do klubu rozświetlonego kolorowymi laserami. Zajęły ostatnią lożę.
-Idę do baru, chcecie coś? – Amy podniosła się. Po wypicu drinka ruda ruszyła na parkiet. Zdziwiła się jak zobaczyła, że przed nią tańczy Alexis.
-Hej mała. Co słychać? – Alex schyliła się do ucha Amy.
-Chciałaś zabić Gię – warknęła ruda.
-To nasze porachunki. Muszę pomścić moją rodzinę – Alex złapała ręce Amy.
-Pomagałam ci jak jej nie było, a ty mnie teraz wyrzucasz jak psa? – Alex spojrzała smutno na Amy, którą wmurowało.
-Pomścić rodzinę? Gia zabiła twoją rodzinę? – wydusiła w końcu z siebie.

-Z kim rozmawia Amy? – Sam spojrzała na rudą.
-Kur… – nie dokończyła Gia. Wstała i ruszyła w stronę dziewczyn. Spojrzała zabójczym wzrokiem na Alex.
-O witam. Myślałam, że już nie wstaniesz – Alexis uśmiechnęła się zadziornie, dalej trzymała Amy za ręce, gdy ruda stała nieruchomo.
-Jednak wstałam. Nie udało ci się… znów – warknęła Gia. Położyła ręce na biodrach Amy i chciała ją przytulić, ale ta po prostu sobie poszła. Gia próbowała zatrzymać rudą, ale ta dalej szła, wyszła z klubu.
-Co ty jej powiedziałaś ?! – Gia złapała Alex za bluzkę.
-Prawdę, którą ty przed nią ukrywałaś – Alex wyrwała się i odeszła. Gia wyszła z klubu mając nadzieję, że Amy tam pali. Nie pomyliła się.
-Kochanie co się stało? Co ci powiedziała? – Gia podeszła do rudej.
-Jak mogłaś mi tego nie powiedzieć?!
-Ale czego?
-Że zabiłaś rodzinę Alexis – Amy wyrzuciła resztkę papierosa, by zapalić następnego.
-To nie ja! Eh… To moi rodzice, a tradycja jest taka, ze potomek zabitych mści się na potomku morderców. To nie ja zabiłam, ale ja za to płacę. Nie powinna cię w to mieszać, przepraszam, ze ci nie powiedziałam, ale nie było się czym chwalić – Gia podeszła bliżej do dziewczyny.
-Więc to twoi rodzice? – szepnęła ruda.
-Nie zabiłabym nikogo. Nie potrafię zabić nawet Alex. Tak ucierpiałam, bo nie chcę jej skrzywdzić – szepnęła i ucałowała rudą w policzek.
-Cieszę się – mruknęła Amy.
-Chodź bo mi zimno – ruda złapała Gię za rękę i weszła do klubu. Usiadły z przyjaciółkami, Amy wyciągnęła telefon, by odczytać sms’a.
-O Kim. Muszę wyjść na zewnątrz – Amy wstała i wyszła. Zauważyła zakapturzoną dziewczynę. Podeszła do niej poznając posturę Kim.
-Kimberley? – Amy podeszłą do dziewczyny.
-Chodź – Kim pociągnęła rudą za rękę i zaprowadziła do ciemnego zaułku. W wąskiej uliczce świeciła jedna latarnia, właściwie nie świeciła tylko migała sygnalizując, że zaraz zgaśnie.
-Co się dzieje? – Amy była trochę przerażona zachowaniem koleżanki. Kimberley ściągnęła kaptur, a oczom Amy ukazała się poharatana twarz.
-Ja się gorzej regeneruję niż skrzydlaki – mruknęła Kim.
-Co ci się stało?! – Amy delikatnie dotknęła twarzy Kim.
-Muszę ci to powiedzieć, choć wcale nie mam na to ochoty – skrzydlata opuściła głowę.
-No mów! – Amy zaczęła się denerwować.
-Szukają cię. Dopadli mnie, a ja nie chciałam im powiedzieć gdzie jesteś to mi to zrobili – Kimberley posmutniała bardziej.
-Ale kto? – ruda mówiła przez łzy.
-Rodzice Gii – Kim podniosła głowę.
-Ale… Jak to? – Amy jeszcze bardziej się rozpłakała.
-Spokojnie mała. Spokojnie – Kim starała się uspokoić przyjaciółkę.
-Niech mnie znajdą i tak nie mogą mnie zabić – krzyknęła Amy.
-Ale… Mogą sprawić ci ogromny ból, którego możesz nie wytrzymać – Kimberley nawet nie zauważyła kiedy Amy wybiegła z zaułku, ale po chwili wróciła z Gią.
-Co ci się stało? – Gia zauważyła twarz Kimberley.
-Twoi rodzice szukają Amy. Nie chciałam powiedzieć gdzie jest – Kim znów założyła kaptur.
-Jak to rodzice?! Co oni robią?! – Gia rozpostarła skrzydła i odleciała. Leciała bardzo szybko, by w końcu wylądować w domu.
-Gia kochanie wróciłaś – kobieta podeszła do córki, chciała ją przytulić.
-Zostaw mnie! Już na zawsze mnie zostaw! Jak mogłaś zrobić to mojej przyjaciółce?! – Gia warknęła odpychając rodzicielkę.
-Ten mieszaniec? Nie chciała powiedzieć gdzie jest ta… ten szkodnik.
-Amy jest moją dziewczyną! Nie waż się jej dotknąć – oczy Gii prawie zapłonęły.
-Oj córeczko. Ja mam dla ciebie partnera, a jak chcesz to może być partnerka. Nawet nie wiesz ile demonów cię pragnie.
-Nie! Zostaw mnie! Daj mi żyć moim życiem! Nie wtrącaj się – Gia krzyknęła i wzbiła się w powietrze. Szybko dotarła do domu Amy. Tej niestety nie było/
Godzinę wcześniej
-Kim gdzie ona poleciała –Amy rozpłakała się.
-Nie wiem… Naprawdę nie wiem – Kim pogłaskała Amy po głowie.
-Amy kochana – do ciemnej uliczki weszła jakaś postać.
-Znów cierpisz przez Gię – postać podeszła do Amy.
-Alex? Ruda odsunęła się od Kim.
-Chodź zabiorę cię do domu będzie ci lepiej jak zaśniesz – Alex wyciągnęła ręce do rudej.
-A jak przyleci Gia? – Amy spojrzała w niebo licząc, że się pojawi.
-Nie ma jej. Pomyśl o sobie. Chodź – Alexis podeszła do dziewczyny i objęła ją.
-Dobre lećmy – Amy przytuliła się mocno do Alex. Anioł rozłożył skrzydła, odleciały. Kim milczała. Długo nie wiedziała co zrobić, w końcu odleciała. Latała nad miastem bardzo długo. Natrafiła na dom Amy, czuła , że jest tam Gia.
-Gia! – krzyknęła Kim pukając do drzwi . W końcu demon jej otworzył.
-Gdzie Amy? – Gia wpuściła Kim do środka.
-Z Alexis – Kim spojrzała na demona.
-Nie zatrzymałaś jej?! Gdzie one są?! – Gia natychmiast rozłożyła skrzydła.
-U Alex… – szepnęła Kim.
-Zabierz mnie tam. Wyczujesz ją – Obie odleciały. Kim nie szukała długo. Już 10 minut później wylądowały.
-To tam – Kimberley wskazała na budynek. Dziewczyny zapukały do drzwi. Tak jak myślały otworzyła Alex.
-Gdzie jest Amy?! – uniosła się Gia.
-Cicho bądź! Śpi – Alex warknęła.
-Zabieram ją do domu – Gia otworzyła szerzej drzwi i weszła do domu.
-Daj jej spać egoistko. Dopiero zasnęła .
-Co się dzieje? – Amy wyszła z pokoju okryta jedynie kołdrą.
-To twoje koleżanki? Nie mogą przyjść jutro? – Amy szczelniej zakryła się kołdrą.
-Amy to ja – Gia podeszła do dziewczyny.
-Skąd znasz moje imię? – Amy przytuliła się do Alexis.
-Co ty jej zrobiłaś?! – Gia złapała Alex za koszulkę.

Amy nie wytrzymała. Postanowiła nie krzyczeć na Gię, ale
czuła się strasznie. Weszła do pomieszczenia.

-O Amy. Co ty tu robisz? – Gia wstała od jakiegoś rysunku.

-Przyniosłam ci mp3. Zoe zapomniała ci dać – powiedziała ruda
jak gdyby nigdy nic. Dała jej mp3 i zabrała się do wyjścia.

-Idziesz już? – Gia schowała sprzęt do szuflady.

-Tak. Na razie – otworzyła drzwi i wyszła. Chwilę poczekała,
by jeszcze trochę podsłuchać.

-Taką koleżankę to bym chciała mieć. Chociaż bym sobie popatrzyła
na cud natury – Amy usłyszała głos znajomej Gii. Ruszyła dalej. Wyszła z
budynku i zauważyła Sam, podeszła do niej.

-Zanim powiedziałaś, żebym dała szansę Gii mogłaś powiedzieć
, że jest z jakąś Tiną – Amy mruknęła.

-Co?! Tina?! To jej była. Nie mają nic wspólnego ze sobą –
Sam oburzyła się.

-Tak?! Fajnie , że słyszałam rozmowę jej i jakiejś jej
koleżanki z pracy. Czekaj… Jak to było? „Tina tylko do łóżka, a z rudą nie będę
, nawet nie chce mnie pocałować” – prychnęła Amy.

-To Gia powiedziała?! Niemożliwe! Dobra powiem ci coś o niej
– Sam westchnęła

-Gia lubi seks i wiele dziewczyn strasznie na nią leci. Może
mieć każdą jaką chce, a z tobą rozmawiała. Od dawien dawna w ciągu godziny od
poznania nie poszła z jakąś na pięterko – Sam spojrzała na Amy, która dalej
była niewzruszona.

-To co? Teraz mam być wdzięczna, że mnie nie przeruchała? –
ruda pokazała ironiczny uśmiech.

-Daj spokój. Jedzie mój autobus, wracam do domu – Amy wsiadła
do pojazdu i wróciła do domu. Tam wzięła do ręki gitarę i zaczęła grać. Kochała
to, kochała się tak odstresowywać. Nagle usłyszała telefon.

-Hej Sam – Amy zobaczyła na wyświetlaczu imię koleżanki.

-Tu Gia. Dam mówiła, że wiesz o mnie dziwne rzeczy. Domyślam
się, że usłyszałaś rozmowę moją i Kiry. Wiedz, że to nie prawda co mówiłam.

-To nie ważne. Jesteśmy i tak koleżankami i to z kim się
ruchasz mnie nie interesuje – Amy wytłumaczyła pewnym głosem.

-A…Ale… Nie ważne… Pa – Gia szepnęła do telefonu i
rozłączyła się.

-I jestem skreślona – Gia oddała telefon Sam.

-Przykro mi , że tak wyszło. Niepotrzebnie to usłyszała.
Skąd mogłaś wiedzieć, ze przyjdzie- Sam mruknęła chowając telefon.

PARĘ TYGODNI PÓŹNIEJ

Amy widziała się codziennie z nowo poznaną ekipą. Z Mandy
praktycznie się nie spotykała. Tak jak co dzień ekipa spotkała się w Santa
Monica. Amy dalej była tylko koleżanką i dla Gii i dla Kim, choć ta ostatnia
dalej próbowała chamsko poderwać Amy.

-I jakie plany na weekend? – Zoe wymieszała swoje cappuccino.

-No jedziemy chyba do Stone, nie? – Sam mruknęła

-To jedziemy na tą imprezę? Ok – Mia uśmiechnęła się. Miała
być tam dziewczyna, z którą poznała się na jednym z portali.

-Ty powinnaś najbardziej z nas tego chcieć. Amy jedziesz? –
Gia bardzo chciała spędzić z rudą jak najwięcej czasu.

-Nie mam ochoty na napalone laski. Poza tym mam imprezę w
domu – Amy lekko posmutniała.

Chwilę później wszystkie się rozeszły. W sobotę dziewczyny
miały jechać do Stone, było to miejscowość oddalona od nich o 40 km. Około 18
ruszyły. Gia motorem, a reszta samochodem.

-Solenizantka! Chodź na toast – mama Amy zawołała rudą do
salonu. W końcu przyjechali po bardzo długim czasie. Amy żałowała tylko, że nie
ma tu dwóch osób: Sam i Gii.

Dziewczyny weszły do lokalu.

-Szkoda, ze nie ma tu Amy – mruknęła Zoe.

-Jaką ona w ogóle imprezę ma?- Gia uśmiechnęła się widząc
miłostkę Mii. Sam momentalnie zamurowało.

-Ona ma urodziny! – krzyknęła Samantha.

-O kur… Na jutro wykombinujcie jakąś imprezę, a tymczasem
jadę do niej – Gia wybiegła z lokalu i wsiadła na motor.

-Ta to by wszystko dla niej zrobiła – skomentowała Zoe widząc
wychodzącą koleżankę.

Gia kupiła po drodze bukiet kwiatów i ogromną bombonierkę. Chwilę
później zapukała do drzwi. Otworzyła Amy, która nie wiedziała co zrobić gdy
zobaczyła Gię.

-Myślałam, że zapomniałyście – mruknęła ze łzami w oczach.

-O mały włos – Gia zaśmiała się.

-Wszystkiego najlepszego – blondynka rozłożyła ręce by się przytulić.
Amy dosłownie rzuciła się na nią.

-Chodź, moi rodzice są. Torta ci ukroję – Amy pociągnęła
dziewczynę za rękę. Gia przez chwilę się wzbraniała lecz musiała ustąpić.
Dziewczyny świetnie się bawiły, weszły do pokoju Amy gdy jej rodzice poszli już
spać.

-Dziękuję, że przyjechałaś – Amy ucałowała ją w policzek.

-Nie ma za co. Trochę sobie kilometrów narobiłam – Gia zaśmiała
się.

-To muszę coś zrobić byś nie żałowała, nie? – Amy podniosła
się z łóżka i pocałowała Gię.

-Wierzę ci , że ta rozmowa to kłamstwo, dzielnie znosiłaś
moje humory, byłaś przy mnie i nie narzucałaś się, dziękuję – Amy uśmiechnęła
się szeroko, ale Gia nie dała jej mówić dalej, pocałowała ją.

Wszystko wydawałoby się być wspaniałe. Dziewczyny były razem
szczęśliwe, a Kim zazdrosna.

-Wiedziałam, ze i tak się zejdziecie – Sam szturchnęła Gię w
ramię. Kim prychnęła pod nosem. Szły dalej, Gia podała w tajemnicy jakiś liścik
do Kimberley. Niedługo później wszyscy się rozeszli do domu. Następnego dnia
miały spotkać się na koncercie. Amy wyjątkowo była na czas, zastała jednak
tylko Kim.

-Gdzie reszta? – Amy przywitała Kim.

-Gii nie będzie.

-Jak to nie będzie? Nie napisała nic , ani nie dzwoniła –
Amy zbulwersowała się.

-Wyjechała – Kim mówiła jakby było jej to obojętne.

-Jak to wyjechała? Kiedy wróci – do oczu rudej napłynęły
łzy. Kimberley podniosła głowę patrząc wymownie na Amy.

-Kiedy wróci? – Ruda wybuchnęła. Kim jeszcze chwilę
milczała, ale niedługo później wyszeptała „nigdy”. Amy obróciła się i chciała
pójść stamtąd jednak Kimberley ją zatrzymała.

-Poczekaj. Wiem, ze ci na niej zależy – Kim złapała Amy za
rękę.

-Nie płacz, powiedziała, że nie chce byś za nią płakała. Nie
byłyście sobie przeznaczone – po tych słowach łzy popłynęły z oczu Amy.

-Chodź do mnie. Zrobię ci gorącą czekoladę i dam ci list od
niej – Kim przytuliła rudą i ruszyły do jej mieszkania.

Amy otworzyła list.

-Przepraszam cię, musiałam odejść, nawet jakbym napisała 100
stron nie wyjaśniłabym ci wszystkiego, więc nie będę próbować. Nie spotkamy się
już nigdy, wybacz i żegnaj – Amy przeczytała w myślach.

-Czego mam nie rozumieć?! – Amy krzyknęła przez łzy.

-Nie zrozumiesz, nie mogę – Kim pogłaskała rudą po włosach.

-Powiedz mi błagam – Kim westchnęła na słowa dziewczyny.
Wiedziała, że ta wymiana zdań nie zda się na długo. Postanowiła pokazać Amy.
Kimberley ściągnęła koszulkę.

-Co ty robisz?! – Amy rozzłościła się widząc rozbierającą
się Kim.

-Tłumaczę – Kim zawiązała bandanę wyciągniętą z tylnej
kieszeni spodni na oczach. Chwilę później było widać jej cierpienie. Bandana na
jej oczach zajęła się krwią, a z pleców zaczęły wyrastać siwe pióra, które
ułożyły się w skrzydła.

-Co to, co ty?! – Amy przerażona skuliła się.

-Gia jest demonem. Wiem, że nie wygląda. Ja jestem mieszanką
anioła i demona, córką obu gatunków. Gia musiała wyjechać by bronić swoich
rodziców. Demony walczą z łowcami, którzy 
też chcą się tacy stać. Gdy demon, bądź anioł wyrwie swe najdłuższe
pióra ze skrzydeł i wbije je w plecy człowieka, ten zmienia się. To ogromne
cierpienie dla obojga – powiedziała Kim, a krew spłynęła jej po policzkach.

-Tylko pół demony, pół anioły ślepną i płaczą krwią po
zmianie. Demony za to potrafią się klonować, a anioły mają zdolność wskrzeszania
– Kim tłumaczyła dalej. Amy osłupiała. Patrzyła na skrzydła Kim nie mogąc
powiedzieć słowa.

-Gia mnie zabije , że ci powiedziałam – Kim zaczęła chować
skrzydła, ściągnęła bandankę.

-A…Ale… Czemu nic nie wiedziałam – Amy nie mogła uwierzyć w
te wszystkie słowa.

-Niech ściągnie rodziców tutaj. Mogą mieszkać u mnie –
mruknęła po chwili.

-Rodzice Gii są staromodni, nie chowają skrzydeł, a ich oczy
są wiecznie krwistoczerwone. Nie wyglądają normalnie. Sialiby panikę. Gia
chciała żyć normalnie, dlatego przeprowadziła się tutaj – Kim usiadła koło Amy
zakładając koszulę.

-Czemu nie wróci – Amy spojrzała błagalnym wzrokiem na
dziewczynę ze srebrzystymi skrzydłami.

- Jak jakiś łowca się uweźmie na demona to dopóki ktoś go
nie zabije będzie go ścigał. Taki jest problem, że żadne skrzydlate stworzenie
nie może zabić człowieka – Kim objęła Amy.

-A kto może łowcę zabić?

-Tylko człowiek – mruknęła Kim.

-Powiesz mi gdzie oni mieszkają?

-Przykro mi , nie wiem – Kim wyszła do łazienki obok by
przepłukać oczy.

Amy wróciła do domu. Rozmyślała leżąc w łóżku. W końcu udało
jej się zasnąć.

Coś pogilgotało ją po nosie, otworzyłą oczy.

-Gia? – ujrzała dziewczynę o czarnych skrzydłach i ognistych
oczach.

-Wróć do miasta – Amy wyciągnęła ręce. Demon odwrócił się i
wyskoczył przez okno.

Amy obudziła się ponownie, spojrzała na czarne pióro leżące
na poduszce.

-Była u mnie! – wykrzyknęła Amy trzymając w dłoni czarne
piórko.

-Mówiłaś , że wyrywanie piór boli – ruda patrzyła na Kim

-Ej … Jak skrzydlaty cierpi pióra same wypadają – Kimberley wpuściła
dziewczynę do środka.

-Zapomnij o niej. Nie wróci – Kim potrząsnęła ramionami Amy.

-Wróci… Kocham ją – ruda dopiero jak wypowiedziała te słowa
zrozumiała ich sens.

-Dlatego była w nocy. Wie co czujesz – Kim pogłaskała Amy po
policzku.

-Dlatego wróci. Ja jej poszukam! Znajdę ją! – ruda szła w
stronę wyjścia.

-Nie znajdziesz jej. Dobrze się ukrywają, nawet nie wiesz w
którą to stronę.

Kim po godzinnej dyskusji namówiła Amy by poszła do Santa
Monica do dziewczyn, kazała też Sam jej pilnować cały dzień. Za to sam
mieszaniec wzięła piórko od Amy i wyruszyła na poszukiwania Gii. Może wzroku
nie miała pod tą postacią, ale za to bardzo wyczulony węch. 3 godziny zajęło
jej szukanie kryjówki demonów.

-Znalazłam cię – Kim schowała skrzydła.

-Czemu tu przyleciałaś? – Gia wyglądała na zmęczoną.
Zadrapania na jej twarzy pokazywały, że walczyła.

-Amy długo tak nie wytrzyma, chce cię szukać- Kim podeszła
do demona.

-Niech zapomni o mnie. Nie będziemy już razem. Zostaję tu –
Gia nie okazywała żadnych emocji.

-Ona cię kocha! – Kim wykrzyknęła.

-To spraw, żeby pokochała ciebie, tylko o to cię prozę – Gia
odwróciła się i odleciała. Kim wróciłą do domu.

-Spraw , żeby pokochała ciebie – powiedziała do siebie po
cichu.

-Już to widzę.

Minęło wiele miesięcy. Kimberley starała się jak mogła. Amy
bardzo się do niej zbliżyła, w końcu tylko Kim była trochę podobna do Gii. Ruda
nie potrafiła zapomnieć o swoim demonie. Dalej śniła o niej, dalej czasem ją
widziała.

-Rudzielcu co robisz dziś? – Amy usłyszała w telefonie

-Nic – mruknęła podłamanym głosem.

-Znów płakałaś ? – Kim posmutniała, nie usłyszała
odpowiedzi.

-Zabieram cię na wycieczkę . Bądź u mnie jak najszybciej.

-Nie mam ochoty – Amy znów powiedziała to takim tonem jakim
zabiłaby każdego optymistę.

Kim znów namawiała rudą bardzo długo, ale w końcu Amy
zapukała do jej drzwi.

-Chodź – zaprowadziła dziewczynę na dach i rozłożyła
skrzydła.

-Złap mnie mocno za szyję – Kim wzięła Amy na ręce i wzbiła
się w powietrze.

-Gdzie lecimy? – ruda mocniej przytuliła się ze strachu.

-Zobaczysz – Kim uśmiechnęła się. Pół godziny później
wylądowały.

-Gia!- Amy upadła na olana widząc ją i to w takim stanie.
Gia miała całe ciało w ranach.

-Musicie stąd iść – blondynka podeszła do Kim.

-Zabierz ją stąd natychmiast! – Gia odwróciła się i chciała
odejść. Amy szybko jednak złapała ją za rękę.

-Nie dam rady bez ciebie. Kocham cię – Amy podniosła się i
spojrzała wprost w czerwone oczy demona.

-Kim pomoże ci przez to przejść . Nie jesteśmy dla siebie –
Gia zabrała ręce.

-Gia ktoś przyszedł? – dziewczyny usłyszały głos dochodzący
z domu.

-Znikajcie stąd! Już! – Amy nie posłuchała. Pocałowała Gię,
która nie miała dość siły by ją odepchnąć.

-Gia kto to jest?! Co ty robisz?! – Amy odsunęła się i zobaczyła
kolejnego demona. Domyśliła się, że to była matka Gii.

-O… Przyprowadziłaś człowieka, tak? Uwodzi cię by cię zabić,
tak? – krzyknął demon i złapał Amy za koszulkę. Mama Gii podniosła ją do góry.

-Świeże mięsko – tata Gii wyszedł i stanął koło żony.

-Zostawcie ją – Gia zaczęła się zmieniać. Jej skrzydła
schowały się. Widać było, że płacze.

-Bronisz człowieka? – prychnął ojciec.

-To nie jest zwykły człowiek! To moja dziewczyna!  – Gia krzyknęła, a jakaś energia wydobyła się
z jej ciała i zerwała korę pierwszych drzew. Matka puściła rudą , która opadła
na ziemię.

-Wróciłam tu jak chcieliście! Nie wracałam do miasta,
zerwałam ze wszystkim co kocham! Zostawcie ją i dajcie jej odejść- Gia podeszła
do swojej matki.

-Zadajesz się ze śmiertelnikiem? To tak samo niebezpieczne
dla ciebie jak i dla mnie – warknęła rodzicielka.

-Niech się stąd wynosi, bo nie będzie z nią miło – ojciec podniósł
Amy i rzucił nią parę metrów dalej.

-Nie! – Gia wydała z siebie przeraźliwy krzyk.

-Idziemy już sobie stąd – Kim w końcu udało się zareagować.
Podbiegła do rudej.

-Mała , wszystko w porządku? – Kimberley podniosła ją trochę
do góry, ale Amy dalej się nie ruszała.

-Zabiorę cię do szpitala – przytuliła mocno rudą by nie
spadła.

-Kim poczekaj lecę z wami – Gia ruszyła w stronę dziewczyn.

-Nie waż się tam iść – rodzice demona zagrodzili jej drogę.

-Nie mam czasu czekać – Kim spojrzała z wyrzutem na Gię i
wystartowała.

Leciała do szpitala bardzo szybko. Trochę przed budynkiem
wylądowała i schowała skrzydła. Zabrała Amy na oddział.

-Co się jej stało?  -
Lekarka zaczęła ją badać.

-Spadła ze wzgórza – Kim szybko skłamała.

-To musi być anioł – pomyślał półdemon.

-Czuję, że to anioł – Kimberley patrzyła na lekarkę.

-Poczekaj na poczekalni – pielęgniarka wyprosiła Kim, sama
też wyszła zamykając za sobą drzwi. Lekarka uniosła ręce nad głową rudej i po
chwili skupienia ruda obudziła się.

-Gdzie jestem? – Amy podniosła się z łóżka.

-Leż, jesteś w szpitalu. Zaatakował cię demon, prawda?

-Gramy w butelkę na prawda czy wyzwanie – Mia klasnęła w dłonie. Reszta zgodziła się na grę i usiedli przy stoliku.

-Sam zaczynasz – Mia podała butelkę od piwa. Sam zakręciła.

-Gia prawda czy wyzwanie.

-Prawda.

-Oceń Mię od 1 do 10. Tylko wygląd.

-7 – Odpowiedziałą szybko i zakręciła.

-Coock. Prawda czy wyzwanie?

-Wyzwanie.

-To… Idź do sklepu po piwo

-To daj kasę – Coock wystawiła rękę.

-Mi też możesz kupić – Amy zaczęła grzebać po kieszeniach w poszukiwaniu pieniędzy.

-Dobra ile chcesz oddasz mi później – Gia podała 50 zł.

-Dwa- mruknęła niezadowolona.

-To zakręć zanim pójdziesz – Coock zakręciła i wypadło na Kim.

-Wyzwanie- powiedziała pewna siebie.

-Zrób to na co masz ochotę – Kim uśmiechnęła się, wstała i podeszła do Amy. Ucałowała ją w ysta.

-Co ty robisz>! – Amy wstała i ruszyła za dziewczyną. Zanim do niej dobiegła były już dawno w lesie.

-Poczekaj – Amy w końcu złapała ją za rękę.

-Co się stało? – spojrzała na blondynkę.

-Kim dobrze wie, że i się podobasz, wie, że gdy tylko dowiedziałam się, że jesteś koleżanką sam, poprosiłam by cię zaprosiła. Chciałam cię przoprosić, wczoraj nie było to moją winą, że tak wyszło – Gia złapała ręce Amy.

-Możecie przestać się jakbym była waszą własnością?! – Amy wyrwała ręce.

-Nie… To nie tak! Dobrze mi się z tobą rozmawia dlatego chciałabym kontynuować znajomość. Tylko tyle – Gia czuła się dziwnie. Chciała pocałować Amy, ale wiedziała, ze to zły pomysł.

-Możemy być koleżankami, nic więcej, czy to jasne? Żadnych pocałunków randek czy innych takich – Amy powiedziała stanowczo.

-Dobrze rozumiem – mruknęła Gia ze spuszczoną głową. Nagle amy dostała telefon.

-Przyjechać? No dobrze, przyjadę jak najszybciej – odłożyła telefon.

-Muszę wrócić do miasta- Amy zaczęła iść w stronę ogniska.

-To daleko, co się stało? – Gia ruszyła za nią.

-Nic. Muszę wrócić Tylko powiedz w którą stronę.

-Podwiozę Cię. Tutaj niedaleko mieszkam. Wezmę motor i za chwilę będziesz.

Doszły do ogniska, Amy pożegnała się ze wszystkimi nawet z Kim, która wyszeptała do ucha Amy "przepraszam". Papieros i troche później nakładały już zakładały kaski.

-Nigdy nie jeździłam skuterem a co dopiero motorem.

-Boisz się? – Gia zapieła kurtkę i wsiadłą na motor. Amy kiwnęła głową.

-Siadaj za mną i mocno się mnie złap. – Tak jak Gia powiedziała tak Amy zrobiła, jednak po przekroczeniu 70 km/h Amy mocno przytuliła się do dziewczyny. Chwilę później były już na miejscu.

-Amy! – usłyszała za plecami, a chwilę później poczuła jak ktoś się do niej przytula.

-Mandy co się stało? – Amy spojrzała na przyjaciółkę.

-Dobra impreza jest! chodź!

-Myślałam, że coś się stało! Za miastem byłam! – Amy zdenerwowała się.

-Daj spokój chodź! – Mandy była pijana co jeszcze bardziej kurzało Amy.

-Nie idę. Gia wpadasz na herbatę?- Gia pokiwała głową na tak. Amy pokierowała ją do siebie.

-Chcesz coś zjeść? – Amy ściągnęła torbę.

-Nie… Herbaty możesz mi zrobić- Gia położyła kask obok butów.

-Normalną, czy owocową? – Amy wstawiła wodę i wyciągnęła dwa kubki.

-Normalną proszę – woda szybko się zagotowała. Ruda zaparzyła herbatę.

-Chodź do salonu – Amy poprowadziła Gię. Jak zwykle nie było jej rodziców. Pracowali w Holandii i przyjażdżali tylko na święta… I to nie wszystkie.

-Siadaj – Amy usiadła w fotelu podkulając nogi. Gia nie odzywałą się. Mieszała powoli herbatę.

-Co się stało? – Ruda spojrzała podejżliwie na Gię.

-Przypomniało mi się jak Kim Cię pocałowała.

-Oj przestań! Zrobiła to bez mojej zgody i… i wogóle – mruknęła Amy.

-Podobasz jej się – szepnęła Gia upijając łyk herbaty.

-A skąd cholera pomysł, że ja się interesuję kobietai?! Z żadną nie byłam i wątpię by kiedykolwiek to nastąpiło! – warknęła Amy. Gia nic nie powiedziała. Amy nagle dostała sms-a "wyjdź przed dom" przeczytała nagle wiadomość.

-Za chwilę wrócę nawet nie wiem kto to – Amy wstała i w kapciach wyszła za drzwi. Zobaczyła białą różę leżącą na wycieraczce. Podniosła ją, a gdy uniosła wzrok zobaczyła Meg.

-Nie chce tej róży zostaw mnie! – Amy powiedziała głośniej oddając różę.

-Poczek proszę daj mi drugą szansę. Drugą i ostatnią – Meggie spojrzała w hebanowe oczy Amy.

-Nie Meg, nie dam ci szansy.

-Wróć do mnie – Meggie rozpłakała się.

-Nie! Przestań mnie nachodzić ! Jeste zajęta! Mam gościa! – Amy odwróciła się chcąc wejść do domu.

-Ta szmata u ciebie jest, tak?! Ta suka – Meg zaczęła krzyczeć.

-Przestań! – Amy krzyknęła i chciała otworzyć drzwi. Meg ją złapała i mocno udefrzyła w twarz.

-Będziesz moja, albo nie będziesz wcale!